Consult
12 juni 2017
Werk & mobiliteit: stappen op weg naar een mentaliteitsverandering
Werk & mobiliteit: stappen op weg naar een mentaliteitsverandering

Werk & mobiliteit: stappen op weg naar een mentaliteitsverandering

Het percentage werknemers met een bedrijfswagen is het laatste jaar met ongeveer 3% gestegen, zo blijkt uit onze cijfers. Maar de reputatie van de bedrijfswagens is eerder gedaald: het zou vooral gaan over salariswagens, ze zouden de files in stand helpen houden, enz. Tegelijkertijd evolueert het concept ‘gaan werken’, met glijdende werktijden, telewerk, een flexibeler overurensyteem enz. Werk en mobiliteit, ze zijn beide volop in beweging. Wat wij in deze discussie essentieel vinden, is dat iedereen zoveel mogelijk zou moeten kunnen kiezen hoe de combinatie werk-mobiliteit te organiseren. Op korte termijn  is daar al heel veel mogelijk om de weg naar een mentaliteitsomslag te leggen.

Mobiliteit & werk, het staat niet stil

Ja, er komen nog altijd bedrijfswagens bij, maar het aandeel fietsers naar en van het werk stijgt veel sneller. De cijfers van Acerta tonen een stijging van 50% aan van het gebruik van de fiets voor de verplaatsing naar het werk tussen 2011 naar 2015; we gingen van 12 naar 18% fietsende werknemers. En van 2015 naar 2016 is daar op één jaar tijd weer 13,1% bijgekomen. De bedrijfswagen is dus niet meer voor iedereen automatisch dé oplossing.

Anderzijds blijft ruim 63% van de beroepsactieve bevolking zijn verplaatsing woonst-werk doen met de wagen, al dan niet een firmawagen. Als je weet dat sinds 2006 het beroepsactieve deel van de bevolking gestegen is met ruim 307.000 personen, allemaal mensen die de verplaatsing tussen hun woonplaats en hun werkplaats moeten maken, valt daaruit dus af te leiden dat het aantal wagens op de weg in die periode met bijna 200.000 moet zijn toegenomen! Beduidend meer dan de stijging van het aantal bedrijfswagens in deze periode.

Moeten we allemaal op de fiets? Werken van thuis? Toch met de auto blijven rijden? Een nieuwe realiteit is altijd de trigger voor nieuwe oplossingen. Het komt erop aan om daarvan de juiste te kiezen.

Toch een auto nodig? Dan graag via de werkgever

We kijken vol verwachting naar wat de technologie ons aan oplossingen zal aanreiken. Ik ben daarover positief gestemd. Communicatiekanalen die afstanden relatief maken, autodelen, elektrische wagen die er aan komt, de zelfrijdende auto, de autodelen... Het palet aan opties wordt almaar breder. Deze omslag zullen we allemaal nog meemaken. Die mentaliteitsverandering moet er komen, daar ben ik van overtuigd.  Als we er telkens in slagen om bewust en openminded om te gaan met de voorhanden zijnde oplossingen, kunnen we allemaal samen meer aan, dan zijn bv. ook zwaardere milieudoelstellingen haalbaar. En nu, wat zijn nu al de mogelijkheden? Wat zijn korte termijn tussenoplossingen die de omslag bewerkstelligen? Er zijn vandaag al veel mogelijkheden. Via het cafetariaplan kan een deel van het loon bijvoorbeeld worden besteed aan het ter beschikking krijgen van een auto via de werkgever. Maakt dat verschil voor het milieu? Ja. De gebruiker ziet zijn auto geregeld vervangen, waardoor hij met een minder vervuilende auto rijdt dan wanneer hij die zelf zou moeten aanschaffen. Dus, voor wie anders toch een auto zou kopen, is dat best een goeie en duurzame oplossing. Trouwens, het belang van een propere auto werd onlangs nog, met de invoering van de lage emissiezones in Antwerpen, voor heel veel mensen heel concreet. En in datzelfde cafetariaplan kan de werkgever, voor de werknemers voor wie deze optie hun beste keuze is ook het gebruik van een (elektrische) fiets aanbieden of een upgrade van het treinabonnement naar 1e klasse voor de werknemers die met het openbaar vervoer komen, ….

Over communicerende vaten en het belang van keuzevrijheid

Maar een bedrijfswagen is niet voor iedereen toegankelijk. Onze cijfers tonen grote verschillen. Het aantal arbeiders dat een bedrijfswagen heeft, is verwaarloosbaar klein: 1,3%. We willen ook niet aansturen op een bedrijfswagen voor iedereen. Want zeg je ‘auto’, dan zeg je ook ‘wegen’, ‘parking’ ... daar komt nog veel bij kijken. En er zijn ook andere evoluties mét een impact op mobiliteit. Neem nu telewerk. Recent getuigden de werkgevers van het Acerta SurveyPanel dat van de werknemers die toegang hebben tot telewerk, 75% één dag per week van thuis werkt. Dat zijn liefst 20% minder auto’s op de weg! Werk en mobiliteit zijn communicerende vaten, ze kunnen dus best samen worden bekeken. En wat de beste oplossing is, kan voor iedereen anders zijn. Ons pleidooi is dan ook: alle werknemers zouden de voor hen beste oplossing moeten kunnen kiezen. (En ze zouden die ook moeten kunnen bijsturen als hun situatie verandert.)

Korte termijn: de menukeuze van het cafetariaplan

Practice what you preach: bij ons kunnen werknemers nu al hun mobiliteit naar eigen situatie en voorkeur invullen. Er is ook geen reden om daarmee te wachten. Via het cafetariaplan kunnen werkgevers nu al inspelen op de noden en wensen van hun medewerkers om hen optimaal te laten genieten van hun loon. De werkgever bepaalt het beschikbare budget voor verloning van een medewerker, maar aan welke loonelementen de werknemer dat budget wil besteden, dat weet de werknemer nog altijd zelf het beste. Dat is de evolutie die wij graag zien gebeuren.

 

Chris Wuytens

Managing Director Acerta Consult

Meer weten?

Contacteer ons.